داشته باشید که این اقشارى که نمى‌گذارند کارگرهاى محترم ما به کار ادامه بدهند، خیابان‌ها را غوغا مى‌کنند به یک نظاهرات مثلاً، اینها بدانند که این قشرها همان دشمن‌هاى اولى شما هستند، اینها مى‌خواهند شما که شریان مملکت در دست شما، شریان حیات مملکت در دست شماست اعتصاب کنید، کم کارى کنید تا اینکه فلج بشود دولت ما، اقتصاد ما. با فلج شدن اقتصاد، فرصت به دست بگیرند این عده و همان مسائل سابق را اعاده کنند، البته با یک صورت حق به جانب مى‌آیند در بین قشرهاى کارگر، لکن شیطنت در باطن. این حرف‌ها به صورت صحیح است و قصد باطل دارند، نمى‌خواهند مملکت آباد بشود، نمى‌خواهند آرامش در این مملکت پیدا بشود بهترین جائى که براى آنها مورد هدفگیرى است شرکت نفت است. آنها دیدند شرکت نفت یک چنین قدرتى دارد، کارمندان و کارگران محترم شرکت نفت یک چنین قدرتى دارند که در این نهضت بیشتر پیشبرد با دست آنها بود، احساس این را کردند که این قدرت بزرگ است یا باید این قدرت را بر ضد دولت و ملت بسیج کنند یا این قدرت را فلج کنند، نگذارند کار بکند.

اسلام است که استقلال شما را بیمه مى‌کند

دوستان من! آن که براى همه کارگرها و کارمندها و طبقه ضعیف دلسوز است، خداى تبارک و تعالى است که به اراده خودش مى‌خواهد که مستمندان مرفه باشند. آن که براى شما دلسوز است اسلام است. اسلام است که شما را نجات مى‌دهد از اینکه آزاد نباشید، از اختناق نجات مى‌دهد. اسلام است که استقلال شما را بیمه مى‌کند. روى به اسلام بیاورید. همانطور که دیدید اسلام بود که ما را به پیش برد، وحدت کلمه و توجه به اسلام بود که نهضت ما را پیروز کرد. از این به بعد هم اگر چنانچه همین معنا محفوظ بماند، توجه به اسلام و وحدت کلمه، این دو کلمه رمز پیروزى شماست. توجه به اسلام، همانطور که دیدید همه مى‌گفتند جمهورى اسلامى، وحدت کلمه، چنانچه دیدید همه مى‌گفتند جمهورى اسلامى. همه با هم یک مطلب مى‌گفتند و آن یک مطلب ،اسلام بود. آنچه ما را پیروز کرد همین معنا بود و آن که ما را پیروز مى‌کند باید همین معناباشد. شما دوستان من تشبث به اسلام داشته باشید و این مفسدین که مى‌خواهند شما را از اسلام جدا بکنند، شما را از خداى تبارک و تعالى جدا بکنند، دوست نیستند.

اینها دشمنانى هستند که به صورت دوست در بین شما مى‌آیند و لهذا هر جا مى‌روند فساد مى‌کنند. در بین کشاورزان مى‌روند و نمى‌گذارند کشاورزى بشود. الان که کشاورزى در ایران از قرارى که مى‌گویند خوب است، اینها نمى‌گذارند کشاورزان به کار خودشان ادامه بدهند و زراعت را جمع کنند. اگر اینها دلسوز کشاورز هستند، دلسوز ملت هستند، چرا نمى‌گذارند چرخ زندگى این ملت به راه بیفتد. اگر کارخانه‌ها به راه بیفتد، اگر شرکت نفت کار کند و به کار خودش ادامه بدهد، اگر کشاورزان کار خودشان را ادامه بدهند، این به نفع ملت نیست که اینها کار شکنى مى‌کنند؟! یا به نفع ملت است ولى آنها مى‌خواهند آن چیزى که به نفع ملت است راه نیفتد؟ بیدار باشید برادران من، هوشیار باشید، توجه کنید